Er ligt een man in mijn bed

Er ligt een man
in mijn bed
en ik weet niet
of ik hem gedroomd heb

… maar ik denk toch niet dat ik  ‘m gisteren binnenliet
en hoe komt hij anders hier? …

Of droomde hij misschien van mij?
Draaide hij zich nog eens om
en lag hij zo plots naast me,
op zijn plek?

Ach, ik weet niet hoe
en niet waarom
maar ik leg me er bij neer.

Wees welkom en slaap zacht meneer.

Image

Geplaatst in wel erg lief | Tags: | 1 reactie

in a certain mood …

It has been a while since posting my last posts. But today I felt like drawing … well …

ImageImage

Geplaatst in idee, verlegen | 2 reacties

Te

Ik zeg tegen mezelf: “Je mag niet té veel wortelsoep eten”.
En ik heb me wel gehoord, maar ik weet niet of ik luister.
Ik ben ten slotte mijn moeder niet. Toch? Nee hè?

Geplaatst in in de soep | Een reactie plaatsen

boompjes tellen

Of we nu boompjes tellen

Of schaapjes tellen

Wat maakt het nog uit?

Image

Voor wie in de stad woont

valt de slaap niet te vatten.

Slaap kindje. Schaap kindje.

Boompje huisje tuintje kindje.

Geplaatst in idee | 2 reacties

Lente

Hoe komt het toch, vraagt hij zich af, dat  er in dit klotenland plots zoveel vrouwen buitenkomen die op Els Dottermans gelijken zodra de eerste lentezon door het grijze wolkendek prikt? Want zo is het: aan de zijde van allerhande mannen – mannen die overigens wel van elke soort en kleur zijn – fietsen ze opeens door het landschap. Daarbij kijken ze licht stuurs vanachter hun subtiel oversized zonnebril. Ze draaien hun gezichten naar de eerste zon om optimaal te bruinen en gooien daarbij hun hoofden in hun nek alsof de wereld van hen is. Allemaal zien ze er hetzelfde uit: ze dragen van die hippe basketschoenen zonder sokken en een blauwe of zwarte jeans met daarop een donker t-shirt en een ‘cardigan’, want het is toch nog niet echt zomer. Zo zijn de Els Dottermansen namelijk.
Vreemd dat ze zo plots weer uit de kast gekomen zijn. Hij vraagt zich af waar ze zich in de winter verschuilen, want dan zie je ze nooit. Blijven ze collectief in hun wollige bedden liggen met de gordijnen dicht en een lapje voor hun ogen, tegen de migraine? Of kleden ze zich met verschillende lagen wollen truien en broeken over elkaar voor ze zich buiten wagen, opdat ze op dikke, gezellige dames zouden lijken?
Ach, waar zit ik nu in godsnaam toch weer over te peinzen, peinst hij, en dat op de eerste lentedag.  Dat die Els Dottermansen toch lekker doen wat ze willen, wat boeit mij het? Ik val niet eens op dat type.  En met die gedachte posteert hij zich op het dichtstbijzijnde terras en zet het op een zuipen.

Geplaatst in eng, niet erg lief | 1 reactie

Schmertz

Ik zit in een hoekje

ongelofelijk te kniezen.

Ik wou dat ik vier bejaarden was

dan kon ik kleurenwiezen.

vrij naar: Spleen, Godfried Bomans

Geplaatst in idee | 3 reacties

Twee

Ja, geef mij maar bolle voorwerpen met een puntje in het midden. Dat is er om vragen, kalender!

… ik ben duidelijk weer in zo’n toestand van mij …

Geplaatst in idee, kalenderitem | 3 reacties